Weerzien met Libanon 2009

Dag 4, stilstaan bij zij die hier bleven

De vierde dag begon met een bezoek aan het voormalige Charlie-gebied. Twee posten stonden op het programma: 7-17 (Al Mansouri) en 7-4 (Maj Dal Zune), de voormalige compagniespost van de Charliecompagnie. Post 7-17 is een van de best bewaarde posten en zelfs na dertig jaar nog bijna oorspronkelijk. Inmiddels is de post weer bewoond. Voor mij persoonlijk was het heel bijzonder dertig jaar na dato met mijn hele gezin op de trappen van deze post te staan. De plek waar zo veel gebeurd is. Later in de bus toont mijn zoon een souvenir die hij gescoord heeft. Eens stukje beton van de muur met de blauwe Nederlandse verf er nog op. Een herinnering voor thuis in de vitrinekast.

Voormalig post 7-17, nog een van de meest authentieke locaties die nog over is.

Na de fotomomenten direct door het dorp naar de plaats waar 7-4 geweest is. Slechts een klein stukje muur herinnert nog aan deze locatie, de rest is allemaal nieuwbouw. Maar het uitzicht over de wadi richting Tyre is nog als vanouds en wonderschoon. Helaas, de berg Hermon met zijn sneeuwtoppen was vandaag niet te zien.
In het Charlie-gebied werd vandaag het Holland Libanon House geopend Dankzij de gulle gave van Maha Zabad is er nu in Buyud (Al Mansouri, op enkele honderden meters van de plaats waar collega De Koning om kwam) een thuishaven voor de Libanongangers gecreëerd. Een geweldig initiatief dat volledig gedragen wordt door Maha Zabad en haar familie. De komende tijd gaan er nog meer initiatieven komen, want de stichting "Weerzien met Libanon" gaat gesteund door de Nederlandse defensieorganisatie de lokale medische hulpvoorziening steunen met overtollig mob-materiaal.

Het Holland Libanon house aangeboden door Maha Zabad.

Begeleidt door kolonel Dick Willemsen, de militair attachee en de Nederlandse ambassadeur in Libanon (Hero de Boer) vertrekken we voor de laatste stop van vandaag naar het UNIFIL-hoofdkwartier in Naqoura. Op emotionele wijze wordt na toespraken van de ambassadeur en de kolonel een kranslegging gedaan bij het UNIFIL-monument. Als bij een temperatuur van 34 graden na de Last Post en twee minuten stilte het Wilhelmus door de Libanese lucht galmt wordt het stil en gaan de koude rillingen door je heen. De emotie staat op alle gezichten. Tevreden en voldaan keren we terug naar Tyre. We kunnen trots zijn op de sporen die we hebben achtergelaten in dit land.

De plechtigheden in het UNIFIL-hoofdkwartier in Naqoura.