Vanaf Tyre vertrekken we naar het gebied waar de pantserondersteuningscompagnie (Paostcie) gezeten heeft. Als eerste belanden we in Qana, de stad waar Jezus water in wijn veranderde en Israëlische bombardementen veel verderf gebracht hebben. In Qana herinnert een monument aan deze barre tijden.
Helaas was wegens verbouwingen de toegang tot de tentoonstelling niet mogelijk. Vanuit Qana vervolgen we onze weg naar Rishkenanay alwaar post 7-12 gestaan heeft. Als snel worden we opgemerkt door lokale Hezbollah-leiders en uitgenodigd op de thee (Sjrap sjaaj). Onder genot van de waterpijp ontvang ik binnen enkele minuten het aanbod om mijn 13-jarige zoon aan te melden als nieuwe strijder. Een aanbod dat we maar snel vergeten en weer verder trekken naar de voormalige post 7-9. Aldaar worden we opgevangen door Daisy Mohr van het Algemeen Dagblad. Zij schrijft over onze reis.Terwijl we allemaal in passende kleding worden gestoken voor de ceremonie van morgen, maken we gebruik van deze gelegenheid om een passende foto van de groep te laten maken.
Groepsfoto bij post 7-9
Vervolgens snel weer door naar Jibal al Botom waar post 7-23 ingericht was. De Muchtar die goede banden met de “Ollandi” had, is helaas twee weken gelden overleden. Maar zijn familie ontvangt ons weer met open armen. Thee vloeit in overvloed.Het is tijd om de eindspurt in te zetten als we toch nog in Zibgine op zoek gaan naar 7-7. Een post die niet direct te vinden blijkt te zijn. Een local wordt als gids aangesteld en levert ons bij de voormalige post af. Inmiddels staat er een luxueus nieuwe huis met een familie die uiteraard thee in de aanbieding heeft.
Sjaai
Al snel komen de mooie verhalen over vriendelijke Nederlanders en contactarme Italianen (hun huidige UNIFIL-buren). Die Italianen hadden ons al snel op de korrel, want binnen enkele minuten staat de kampcommandant de Nederlandse groep te woord. Zo veel fotocamera’s in Libanon, dat ruikt naar onraad. Maar na een korte uiteenzetting dat wij oude hap zijn die hier op vakantie is, verandert de toon. Vreemde jongens die Hollanders. Al kauwende op een delicatesse bestaande uit Libanees brood en linzenzaad, spoeden we ons naar de bus. Via de “road under construction”, rechtsaf bij Sharif (7-18) en terug naar Tyre.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten