Onmisbaar: een goede verzorging
De temperatuur steeg, het tempo daalde en de koers ging verder richting Beringen. Daar werden we met het zout op de kop ontvangen door de schepen van Beringen, de voorzitter van het Comite Bevrijding Beringen, enkele Belgische oud-strijders en natuurlijk oud-strijders van de Irenebrigade: generaal b.d. Hemmes en kolonel b.d. Herbrink. Onze fuselier-fietser (lkol) Marcel Duvekot leidde een prachtige plechtigheid waarbij de generaal en de schepen (hij sprak spitsvondig van een ‘bere-prestatie’ en ‘ontBeringen’) warme woorden tot de Irenebrigade en de fietsers richtten. Na een verfrissing in het gemeentehuis werd het weer tijd om het laatste stukje van 70 km te fietsen.
Kranslegging bij het monument in Beringen
Aan de grens verraste de vrouw van een van de veteranen (Tom van Mierlo) ons met heerlijke vlaai. Het passeren van de grens werd verder gevierd met een bruin biertje, een bekend fietsersrecept. In Veldhoven werd de woning van een andere veteraan aangedaan (gele trui-drager Chris Scheepers) voor een bak koffie (of een biertje), waarna de laatste kilometers naar de De Ruyter van Steveninckkazerne voerden.
Tom van Mierlo en geletruidrager Chris Scheepers
Hier wachtte een warm onthaal door het 17e en opnieuw de generaal Hemmes die een prachtige toespraak hield en de fietsers een boek vol ervaringen van oud-strijders van de Irenebrigade kado deed. Het droeg de passende titel ‘Ik zou opnieuw zo gek zijn’. De generaal wenste ons dat ook toe, wanneer we later aan de fietstocht zouden denken. Een overdadige Chinese maaltijd slokte de laatste reserves op. De kilometerteller stond op 253 kilometer. Morgen de laatste etappe. Het belooft een bijzondere dag te worden.
Elk teamlid ontving uit handen van generaal Hemmes
De temperatuur steeg, het tempo daalde en de koers ging verder richting Beringen. Daar werden we met het zout op de kop ontvangen door de schepen van Beringen, de voorzitter van het Comite Bevrijding Beringen, enkele Belgische oud-strijders en natuurlijk oud-strijders van de Irenebrigade: generaal b.d. Hemmes en kolonel b.d. Herbrink. Onze fuselier-fietser (lkol) Marcel Duvekot leidde een prachtige plechtigheid waarbij de generaal en de schepen (hij sprak spitsvondig van een ‘bere-prestatie’ en ‘ontBeringen’) warme woorden tot de Irenebrigade en de fietsers richtten. Na een verfrissing in het gemeentehuis werd het weer tijd om het laatste stukje van 70 km te fietsen.
Kranslegging bij het monument in Beringen
Aan de grens verraste de vrouw van een van de veteranen (Tom van Mierlo) ons met heerlijke vlaai. Het passeren van de grens werd verder gevierd met een bruin biertje, een bekend fietsersrecept. In Veldhoven werd de woning van een andere veteraan aangedaan (gele trui-drager Chris Scheepers) voor een bak koffie (of een biertje), waarna de laatste kilometers naar de De Ruyter van Steveninckkazerne voerden.
Tom van Mierlo en geletruidrager Chris Scheepers
Hier wachtte een warm onthaal door het 17e en opnieuw de generaal Hemmes die een prachtige toespraak hield en de fietsers een boek vol ervaringen van oud-strijders van de Irenebrigade kado deed. Het droeg de passende titel ‘Ik zou opnieuw zo gek zijn’. De generaal wenste ons dat ook toe, wanneer we later aan de fietstocht zouden denken. Een overdadige Chinese maaltijd slokte de laatste reserves op. De kilometerteller stond op 253 kilometer. Morgen de laatste etappe. Het belooft een bijzondere dag te worden.
Elk teamlid ontving uit handen van generaal Hemmes
een boek over de Irenebrigade
Geen opmerkingen:
Een reactie posten