In 1944 was dit deel van het traject voor de Irenebrigade het gemakkelijkste deel van de opmarsroute. Na de gevechten in Normandië verplaatste de brigade zich destijds in grote snelheid door Noord-Frankrijk en België, waar ze uiteindelijk weer bij gevechten betrokken raakte. Voor het fietsteam dat zich in het spoor van de Irenebrigade verplaatst, was dit deel van de opmarsroute wellicht het zwaarste deel van hun lange reis. Na een voorspoedig begin van de etappe vanuit Forges les Eaux door prachtig Frans heuvellandschap richting Picardië begon de noordoostenwind al wat aan te trekken. De heuveltjes werden ondanks de wat stijvere spieren nog redelijk soepel genomen.
Rond het middaguur nam de tegenwind echter toe tot windkracht 5-6. De veteranen en militairen kregen steeds minder oog voor het fraaie landschap en kropen dicht bij elkaar in elkanders wiel. De perfecte verzorging hield hen op de been. Richting Lens werden de vlagen zelfs af en toe stormachtig. Het tempo zakte en het zuurgehalte in de benen steeg. Ploeterend tegen de wind in – en met fikse achterstand op het schema – bereikten de fietsers na 135 km het Memorial Canadiène bij Foret de Vimy: een indrukwekkende herinnering aan Canadese gevallenen tijdens een beroemde veldslag uit de Eerste Wereldoorlog. Met op de achtergrond het imposante monument van 20 meter hoog, begon de slotfase van de etappe. De begeleiders deden hun best het moreel van de vermoeide fietsers hoog te houden en dat lukte ze zelfs nog aardig.
Vanaf de stad Lens besloot ploegleider Willem van Lieshout zijn auto voor de groep te laten rijden, deels om de lastige route aan te geven en deels om wat wind op te vangen. Hierdoor wisten de mannen zich naar de finish te slepen. En ze waren nog niet gearriveerd in Hem of ze kregen al weer praatjes. Twee dagen tegenwind, indrukwekkende momenten, prachtig landschap, afzien, humor en gezelligheid hebben de fietsers tot een hechte groep gesmeed. Veteranen en militairen, jong en oud, van Nieuw-Guinea tot Afghanistan slepen elkaar er doorheen en besluiten de etappes steevast met een utgebreide maaltijd en een goede pot bier.
Morgen staat de derde en langste etappe met de herdenking in Beringen en aankomst bij het garderegiment in Oirschot op het programma. Om 5.15 uur gaat de wekker. 6 uur is het ontbijt en het vertrek moet voor zevenen plaatsvinden. De voorspellingen wijzen namelijk weer op een hele zware dag. Pal tegenwind, kracht 5-7, zo meldde ons de meteorologische dienst van de luchtmacht. Fietsen in het spoor van de Irenebrigade is waarlijk geen sinecure!
Martin Elands
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten