Martin Brod

Martin Brod is een klein dorp dat nog net in Bosnië ligt. Rijd je met de fiets over het spoorwegperron waar vroeger zestig treinen per dag langs kwamen en nu nog maar één in de tien dagen, dan heb je grote kans dat je je paspoort moet laten zien aan de grensbewaking. Voor je het dorp binnenrijdt, zie je een kapotte brug. Deze is provisorisch gerepareerd met een Baily brug door de Canadese Militairen die voor ons in dit gebied zaten.

Als je verder het dorp in rijdt, kom je eerst langs een oud-Orthodox klooster waarachter een gigantische forelkwekerij ligt. Het dorp ligt aan de voet van een berg en als je erdoor loopt, hoor je echt overal water stromen. Iedereen in het dorp gebruikt het kristalheldere water wel op de een of andere manier. Bijvoorbeeld om het akkertje te besproeien, het watermolentje te laten draaien of om eigen forelletjes te kweken. Naast dit water staat een restaurantje. Je bent gek als bij het eten water in een fles bestelt. Nee, je schept het water gewoon uit het stroompje wat langs het restaurant loopt. Normaal zou ik dit niet doen, maar ik heb het ook geprobeerd en nergens last van gehad.

Natuurlijk kwam ik daar niet om alleen maar te eten maar ook om even me te ontspannen en te vissen. Ik had snel gezien dat het in de rivier bij het klooster wemelde van de forellen en wist dus niet hoe snel ik mijn waadpak moest aantrekken en mijn 4/5# hengel in orde moest maken. Snel, snel, alsof de vissen allemaal weg zouden zwemmen voordat ik in de rivier zou staan en binnen een mum van tijd haalde ik een klein regenboogfel forel. Hmmm, de klinkhamer is hier succesvol, nog maar eens proberen. En ja hoor, de volgende uitgehongerde forel, de bruine, hing alweer aan mijn kromgebogen haak.

Snel een vliegje klaargemaakt en ingesmeerd met een goedje. De vissen springen van links naar rechts en van voren om de vlieg heen, maar al snel hangt de volgende forel er alweer aan. Heerlijk, gewoon vissen en vangen!!

Door het vissen heb je vaak geen besef van de tijd en omgeving. Inmiddels stond een gezette man van een jaar of zestig aan de kant te gebaren. Hij sprak helaas geen Engels en Duits , maar alleen Kroatisch. Ik begreep ongeveer dat ik hier niet mocht vissen, maar ik heb mijn mobieltje gepakt en mijn tolk gebeld. De man wilde €42,-- voor het vissen in dat stuk van de rivier en €72,-- voor drie dagen. Dat soort bedragen zijn wel erg fors, dus moest ik dus stoppen met vissen.

Achteraf begrijp ik wel waarom er zoveel forel op dit stuk van de rivier zit. De meeste zijn ontsnapt uit de forellenkwekerij. Inmiddels heb ik een Bosnische visvergunning, maar helaas geldt deze vergunning niet voor dat specifieke gedeeldte. Want ook met vergunning werd ik door zijn collega weer naar de kant gestuurd. Toch heb ik geen spijt van de visvergunning, want op andere gedeelten zijn vlagzalmen te vangen. Helaas heb ik voor de vlagzalm verkeerde vliegen mee. De foto is gemaakt van een vliegdoosje van een andere vliegvisser. Vissen is voor mij duidelijk de manier om hier gewoon even lekker te kunnen ontspannen.