Alweer een maand op uitzending

Voor je het realiseert is het alweer een maand geleden dat ik op Eindhoven afscheid nam. Gaat de tijd nou snel of gebeurt er zoveel op mijn uitzending? Er zijn dagen die heel traag voorbijgaan, maar er zijn ook dagen waarbij je een keer knippert met je ogen en het is voorbij. De eerste twee weken waren werkelijk taaie weken. Veel procedures leren, we moet toch weten wat we moeten doen als er iets gebeurt. Veel lezen dus, allemaal in het Engels, en laat lezen nou niet bepaald mijn hobby zijn. Geen nood, het loopt nu goed en ik heb zowaar af en toe overdag een beetje tijd om me met andere zaken bezig te houden.

We hebben inmiddels ook officieel bezoek gehad van de Chief of Staff van EUFOR (COS EUFOR). Toegegeven ik was een beetje zenuwachtig, maar het ijs was binnen vijf minuten gebroken. Het bezoek is absoluut een successtory geworden. Hoe dat komt? Mijn HID (Hoofd Inwendige Dienst) had ik opdracht gegeven om een nieuwe EUFOR-vlag te laten ophangen. De oude was immers gerafeld. Echter, de HID was van mening dat de COS dat toch niet zou zien. Wedden om een pilsje? Zo gezegd zo gedaan, vlag opgehangen, COS kom aan en de eerste woorden van de COS zijn: “Wat zie het er hier goed uit en wat een mooie vlag hebben jullie hangen”. De hilariteit die volgt verbaast de COS. Natuurlijk snel de voorgeschienis uit de doeken gedaan, waarop ook hij concludeert dat ik de weddenschap gewonnen heb. En het pilsje smaakte goed!

Natuurlijk kan ik jullie wel vertellen wat mijn werkzaamheden inhouden. Mijn werkdagen beginnen om 06.45 uur met een bak koffie en het doornemen van alle e-mail die ’s nachts is binnengekomen. Om acht uur houd ik een teambespreking. Hierin informeren we elkaar over de werkzaamheden en het verwachte weer. Om 09.00 uur gaan de teams op patrouille of hebben een meeting met mensen. In de namiddag komen ze terug om hun verslagen te maken. Deze controleer ik en worden voor 19.00 uur verzonden naar het Regionaal Coördinatie Centrum (RCC). Op zaterdag werken we tot 13.30 uur en vervolgens zijn we zogenoemd lower in operations (LOW-OPS).

In de schaarse vrije tijd probeer ik leuke dingen te doen. Zo zijn we met z’n vieren wezen raften op de Una, een rivier die langs de plaats Bihać stroomt. Er zijn al genoeg mensen die weten dat uitgerekend ik als enige uit de boot ben gevallen en tientallen meters onder de boot in de woeste stroom meegesleurd ben. Van dit avontuur heb ik een leuke video en nee, daarvoor heb ik het echt niet gedaan. De eerste vijf minuten na het gebeuren was ik redelijk pips en stil. En dat is niets voor mij.

Raften op de Una

Verder ben ik in de weekenden veel te vinden in de plaats Martin Brod, het walhalla voor de gerenommeerde vliegvisser. Hierover schrijf ik in de volgende blog meer, omdat dit niet in een alinea kan worden samengevat.

Vissen kan ook in Bosnië-Herzegovina